„Przerwana lekcja muzyki” Susanna Kaysen to jedna z tych książek, które dłuższy czas czekały na swoją kolej. Dziś już nie pamiętam jak do mnie trafiła, ale tytuł kojarzyłam głównie ze względu na film, którego - tak swoją drogą - nie miałam okazji obejrzeć. Pomyślałam, że to się nawet dobrze składa, bo uniknę na tej linii porównań.
Mam wrażenie, że w przypadku Mariany Enriquez utknęłam w poszukiwaniu takich emocji, jakie wywołał we mnie lata temu jej zbiór opowiadań „To, co utraciłyśmy w ogniu”. Ich fabuła tak naprawdę wraz z upływem czasu rozmyła mi się w pamięci, ale zostało mi to gryzące uczucie fascynacji niepowtarzalnym i mrocznym klimatem. Nie udało mi się zachwycić powieścią autorki „Zjazdy są najgorsze” (notabene jej debiutem), ale liczyłam, na to, że może powrót do krótszej formy okaże się dobrym pomysłem. I rzeczywiście książka „Słoneczne miejsce dla mrocznych ludzi” okazała się trochę bliższa temu, co u argentyńskiej autorki tak doceniłam przy pierwszym spotkaniu, ale jednocześnie nie przyniosła mi mimo wszystko tej samej literackiej satysfakcji z lektury.
Udany czytelniczo był ten poprzedni miesiąc, bo prawie wszystkie historie które poznałam okazały się zdecydowanie bardzo dobre.
We wrześniu przeczytałam 5 książek:
Jest wrzesień, wieczorem przeczytałam kilkadziesiąt stron powieści Carissy Orlando i w ciemności i ciszy nocy nagle rozległ się pisk. Na pewno to nic takiego, na pewno to jedynie ptak gdzieś na dworze, który nie wie, że właśnie wywołał w kimś nieprzyjemne napięcie. Taki efekt miało poznawanie przed snem historii pewnego domu, w którym każdego roku, we wrześniu właśnie, krwawią ściany, a duchy, stają się szczególnie uciążliwe. Najważniejsze jednak, by za nic w świecie nie schodzić do piwnicy i trzymać się zasad, a wtedy wszystko da się znieść.
